KADIN OLMAK

Kadın olmak;
Gecenin kör karanlığında,
Bir hiç uğruna öldürülmek.
Yahut bir sokağın ıssızlığında,
Korka korka yürümektir.

Oysa kadın dediğin,
Bedenin en canlı yeri
Firdevs’in en güzel bahçesi,
O bahçenin en güzel çiçeğidir,
Kadın dediğin;
Atar damarlarıdır bir kalbin.

Kadın olmak;
Doğduğun an gömülmektir toprağa
Hep yarım hep eksik görülmek
Ağır ağır güdülmek
Yudum yudum sömürülmek,
Çığlık çığlık azaba,
Usul usul gülmektir.

Oysa kadın dediğin,
Gözlerinde taşır dünyayı.
Dudaklarından damlar en güzel şiir,
Ellerinde canlanır kurumuş pınarlar
Ve çöllerinizi yemyeşil vahalar yapar.

Kadın olmak;
Sağır kuşlara bağırmaktır avazınca
Yolun yarısında bırakılmak,
Gül düşleyip dikenlere sarılmak,
Vurulmak, tekmelenmek, örselenmek,
Hissiz bakışlardan umut dilenmek…
Şehir şehir, cadde cadde, bina bina yıkılmak
Yalanlarda yakılmaktır.

Oysa kadın dediğin,
Pamuktan bir bahçedir.
İçinde leylaklar açar, fesleğenler kokar
Cenneti taşır kirpiklerinde,
Merhametin tohumları saklıdır gözlerinde.

Kadın olmak;
Henüz dünyayı keşfetmemişken,
Masallar dinlerken annenin dizlerinde,
Geceleri uykuya bin bir düşle dalarken,
Koca demektir bir canlı cenazeye.
14’ünde gelin, 15’inde anne…
İlmek ilmek dolanır intiharın eşiğine.

Kırılmasın sakın, incilere dikkat!
Solmasın çiçekler, korunsun bu hakikat.
Gelin ey insanlar! kurumasın “ırmak”lar,
Açılsın tek tek, yumruk yapan parmaklar.
Tebessüm etsin çatılmış kaşlar,
Dudaklar yükselsin, gözler gülsün.
Ve dünyanın tüm şiddeti,
Aşka dair olsun.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.