SEN OLMASAYDIN

– Sahi sen olmasaydın, yani hiç olmasaydın
Niye doğsaydı ki gün, niye batsaydı gece? –

Kırılmış düşlerimin aydınlanmış sabahı
Gülen yüzüm
Cananım.
Sahi sen olmasaydın
Yani hiç olmasaydın,
Kuş cıvıltılarıyla demlediğim sabahı
Bir tutam umutla süslerken
Kime yârim derdim ben, eğer sen olmasaydın?

Sahi, sen olmasaydın
Hangi şarkı bu kadar dokunurdu içime?
Hangi şiir, hangi söz
Bu kadar anlatırdı
Bir “iyi ki varsın” ı?

Sen olmasaydın,
Bir bebeğin cennet kokan teninde
Kurşuna dizilirdi mülteci bir aşk.
Ve her gece
Bir başka varoşta yankılanırdı
Faili meçhul bir intiharın
Aşka adanmış kimliksiz sesi.

Sen olmasaydın,
Gözlerimden yol alıp gökkuşağına giden
Bütün ışıklı yollar
Çıkmazı adres bilmiş
Bir sokağı bulurdu.
Korsan bir eyleme dönüşür gece,
Yıldızlar birer birer
İntihara meyl eder,
Karanlığın içinde sessizce kaybolurdu.

Yani sen olmasaydın,
Ama hiç olmasaydın;
Belki gece üşürdü, belki de düş üşürdü.
Ama sen olmasaydın,
Yani hiç olmasaydın;
En devasız hüzünler ömrüme üşüşürdü…

Ama sen olmasaydın,
Yani ömrüm
Yani her şeyim…
Yani vazgeçişlerin en imkânsızı,
En imkânsızların en ulaşılmazı;
Tek adresim, sevdalım, yârim,
Kıyıya düşen gölgesi bir yakamozun
Bir çiçeğin tomurcuğa duruşu
Enkaz altından sağ kurtarılmış bebek
Hayata dönmüş umudum
Göç etmiş hazanım
Her şeyim…
Sen olmasaydın
Yani hiç olmasaydın,
Neyi yazardı kalem?

İyi ki varsın be, iyi ki varsın…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.