KAYGILI ŞİİR

Hepimizin dilinde bir hayat türküsü,

Toprakların rüzgâra savurduğu tozlarız,

Taşlarda birikmiş hülyalarımızla,

Birlikte yollarda yalnızlığı kollarız.

Kalabalık seslerin cümbüşüyle,

Hisler nefsimize set çektiği vakit,

Erişebilmek için huzura,

Ruhumuzun en tenha köşelerini yoklarız.

Kaygı yığınları sabrın ucundayken,

Aksamış bir yanımızı tamamlayabilmek

Ve

Mevsim sıcağına dokunabilmek için,

Cümlelerin hürriyetine sığınırız.

İçimiz,

Söylenmemiş sözler,

Yaşanamamış hatıralar mahşeri,

Suskun ve solgun ruhu tutuşturarak,

Ahiretimizi dünyaya taşırız…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.