Karanlıklar Gurub

Öyle bir garibim ki sesim bile çıkmaz oldu
Gecenin doğmasına vardı ümidim o da yok oldu

Bir hüzme ışıkla yok olan karanlıktır umudum
Ne hazin gece ki karanlıklar da gurub oldu
Fırtınalar kopar kıyametlerde, meltemleri unutmuşum
Çığ gibi büyür, sessizlikler de nida oldu
Bir hüzme ışıkla yok olan karanlıktır umudum
Ne hazin gece ki karanlıklar da gurub oldu

Şimdi gece benim, karanlıkların karanlığı benim
Elmasla kaplı tası -ne acı- parçalamak çare oldu

Nitekim yok umudum, çarem, dert ortağım, sırdaşım
Tas kırıldı, elmaslar saçıldı, cam kırıkları arkadaşım

Susan meltemlerin zikriyle sırdaşım odur habercim
Bir kez daha tutuştur ateşi, yansın yara dolu ellerim

Bir hüzme ışıkla yok olan karanlıktır umudum
Ne hazin gece ki karanlıklar da gurub oldu

 

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.