Ağıt

Bir kız çocuğu bir akşam
Bir ağrı taşıyor
Soran olursa ha verem
Ha cüzam
Ağır aksak adımlarından aşikâr
Taşıdığı yüklü miktar gam
Ellerini kesen soğuğa
Tek gardı paltosunun yırtık cepleri
Bir kız çocuğu,
Yaşamdan hevesini kaybetmiş
Sevilmekten gözlerini çekmiş
Attığı her adımda
Çarpar olmuş zihnine
Havadan daha çok
Ölümün soğukluğu
Görse yaşı ilerlemiş bir büyüğü
Okşar başını
Soğuktan çatlamış ellerine merhem çalar
Elbet
Ama aklına dahi gelmiyor kimseciklerin
Kim bu kız çocuğu?
Fakat o düşünmekten alıkoyamıyor kendini
Kimler bu göz alabildiğince cudam?
Eğiyor başını öne kız çocuğu
Adımlarını sıklaştırıyor koşarcasına
Bilmediği o uzağa doğru yaklaşıyor sanki
Daha çok başlarında
Henüz umut yaşlarında
Ama bu denlisi dahi yetiyor
Onu bu yaşında yoruyor yaşam
Tüm bu düşüncelerin kucağında
Geçecek iken caddenin bir diğer tarafına
Keskin bir hızla duruyor
Onun ekmeğinden çalınıp
Alınan son model araba
Yediği yemekler orda kalmışçasına
Kalın enseli bir adam
Be pis çekil yolumdan!
Çekiliyor kız çocuğu
Kaymakam yolundan
Hakkı değil onun tek kelime kelam
Ondandır kız çocuğu
Hayallerim diyor
Umutlarım, sevinçlerim
Var ise artık, geleceğim
Önünüze yıktım
Bugün benden alınandır
Size haram
Fakat kalkmayın doymadan
Bugün yamyama bayram!
Elbet
Mazlumun da gelir vakti
O güne değin diyor kız çocuğu
Ellerimi kesecek soğuk
Yüreğimi ezecek hüzünler
Ama sizler,
Kalkmayın son model otomobilinizden
Biz pisler için
Gün sizindir,
Kalkılmasın sofradan
Son umudum tükenene kadar!
Ellerini yırtık ceplerine daldırıyor kız çocuğu
Başı öne eğik
Aklında yok zerre kam
Yol uzun diyor
Yürümek gerek
Vesselam.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.