GÜN HATRI

Bu sabah

Herkes sesi kısılmış olarak açtı gözlerini

Pek heves etmediği güne.

Güneşinse kelimeleri yuvarlayarak konuştuğu bir sabah.

Otobüslerin hevesi yok duraklarda durup kalkmaya.

Trafik lambalarına kalsa,

Tüm gün kırmızıda kalıp hayatı durdurma çabasında.

Martılar maviye pek vurgun değiller bu sabah.

Kuşlar pek bi’ suskun.

Çiçekler renklerini savurmuş uzaklara.

Sokaklarda çocuklar yok.

Mahalle aralarındaki masumiyeti kaybetmişiz gün doğumunda.

Etrafımda vazgeçilemeyen

Geri alınamayan hayatlar

Darmadağın, kör,topal ve soğuklar.

Acılarımız eşitlensin bu şehirde diye

Tüm kötülükler mübah.

**

Pencere kenarına geçtim usulca

Hiçbir şey bana dokunmasın diye.

Günler öylece kendi kendine geçerken

Baktım öylece penceremin arkasından.

Kapattım perdeyi usulca

Gök bile dokunamasın yarama.

**

Ardından yıldızlar geldi cam kenarıma

Seni yansıttılar bana.

Yüzün,

Yeryüzünün bütün güzelliklerine gebeydi.

Bir de tüm gözyaşları sende

Gözbebeklerindeydi tüm incinmişliklerin

Gönlündeki sıla hasretiydi tebessümün.

**

Yolların yıldızları da buradaydı bu gece

Ne çok yol almıştık seninle

Sen ayrı, ben ayrı yerlerde

Zamanlarda,

Mekanlarda,

Ben ki hiç kavuşamamıştım sana.

**

Şimdi bir güvercin alsın cümlemi

Usulca gönlüne koysun

Tüm çekilmez günler hatırına,

Gönlümün karmaşık coğrafyasında

En uzun şarkıları söylemeye çalışacağım.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.