KAYBOLAN YILLAR

Nasıl bir hâl ise bu?
Ne sükûta gönlüm var,
Ne konuşmaya mecâlim.
An gelir ki ölümü yaşamaya yeğlerim.

Hep kaybolan yılları aradım,
Bir yere varmayan çıkmaz sokaklarda.
Yeşile çalan denizin kıyısında,
Mavisini yitirmiş adamın anılarını yazdım.

Bir şair ağlarken mısralarında,
Dinlesem diyordum usulca..
Belki hissederim, yumuşar kalbim.
Başka nasıl geçer ki?

Sadırda bir lahza kalmaya yer yoktu.
Satırlarda aradım kendimi.
Bulur muyum bir gün?
O da meçhûl ve gizemli.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.