FİDAN

Kısa süreli yalancı baharlar gördüm
Geçti, bitti.
Kimsesiz olmasam bile şu vakit,
Birtakım yalnızlık meltemleri eser başucumda.
Ve o meltemlerin kulak tırmalayan uğultuları…
Yazıyorum elimde kalemim.
Naftalin kokusu gelir ruhumdan.
Bir yandan bir Neşet Ertaş türküsü salınır radyoda,
Dağlar yüreğimi.
Yaraya tuz basmak deyimi…
Geçmesi muhtemel bir acı,
Bir de ürperten bir soğukluk.
Bir genç fidanım, hali bedbin ve solgun
Hem yorgun hem mecnun
Fırtınalar kopuyor çevremde coşkun.
Herkesin derdi mutlak kendisi
Ama hepsinin arkasında var bir çınar gölgesi
Tek başına direncin biçare gururu
Dayanmanın hazin mutluluğu
Yalnız bunlarda da değil iş
Bir de yaprağı kemirir gibi
İçimi kemiren kurtçuklar
Adım adım kendimi kaybettiriyorlar.
Gücüm yok, takatim yok, umudum yok.
Neyleyim?
Baharı beklerken vurgun yedim.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.